جمله را سرپنجه عزمش به یکدم کرد باز

راست گویی خیمه دولت به مویی بسته بود

ایزدش با رشته تقدیر محکم کرد باز

صدهزاران عقده بود از حلم شه درکارها

شاه پنداری سلیمان بود کز انگشت او

اهرمن خویی به حیلت قصد خاتم کرد باز

صدراعظم خلق را چون آصف بن برخیا