اهرمن خویی به حیلت قصد خاتم کرد باز

صدهزاران عقده بود از حلم شه درکارها

جمله را سرپنجه عزمش به یکدم کرد باز

شاه پنداری سلیمان بود کز انگشت او

صدراعظم خلق را چون آصف بن برخیا

آگه از کردار دیو و حالت جم کرد باز

اسم شه را خواند و بر آن دیو بد گوهر دمید