دو عالم وانچه در ملک دو عالم نیست تاوانش

نگارند ار به لوح آبگینه نام حزمت را

نیارد کس شکستن با هزاران پتک و سندانش

اگر ازگنج هستی یاوه گرددگوهر ذاتت

هرآنچ آن بر قضا مبهم کند ذات تو معلومش

هرآنچ آن بر قدر مشکل کند رای تو آسانش

خطاب و قهر تست آنکو صفت بیمست و امیدش