به تبت خنده زن مجلس ز جعد عنبرآگینش

ز بس شرین زبان گویی طرب خیزست دشنامش

ز بس دلکش بیان مانا روان بخشست نفرینش

به عمان طعنه گو محفل ز لعل گوهر آمودش

رخش ماهی بود رخشاکه ریحانست جلبابش

خطش مشکی بود بویا که کافور است بالینش

قدش سرویست بارآور که آمد بار خورشیدش