خطش مشکی بود بویا که کافور است بالینش

به عمان طعنه گو محفل ز لعل گوهر آمودش

به تبت خنده زن مجلس ز جعد عنبرآگینش

رخش ماهی بود رخشاکه ریحانست جلبابش

قدش سرویست بارآور که آمد بار خورشیدش

خدش گنجی است جان پرور که باشد مار تنینش

مرا با آنچنان قد باغ نفریبد به شمشادش