رخش ماهی بود رخشاکه ریحانست جلبابش

ز بس دلکش بیان مانا روان بخشست نفرینش

به عمان طعنه گو محفل ز لعل گوهر آمودش

به تبت خنده زن مجلس ز جعد عنبرآگینش

خطش مشکی بود بویا که کافور است بالینش

قدش سرویست بارآور که آمد بار خورشیدش

خدش گنجی است جان پرور که باشد مار تنینش