بلی غمگین اگر بدهد منال روم و سقسینش

به سر دست آورد هرگه نظر بر روی محتاجش

بپا چشم افکند هر گه گذر در کوی مسکینش

بلی پژمان اگر بخشد خراج چین و سقلابش

به در و گوهر آمودست نثر نثره مانندش

به مشک و عنبر آکندست شعر شعری آیینش

چو سحبان العرب شنود دمان سوزد تصانیفش