دو مه زین پیش کم یا بیش بودن چاکر میری

گهی برد امانی بافتن وان طرز تضمینش

کنون از بارور نخل ضمیرم یک ثمر باقی

همایون باد نخلی کاین رطب باشد پساچینش

که کوه بیستون را رخنه بر تن از تبرزینش

مرا با خواجه تاشی دیو دیدن داد آمیزش

که صحن چهره قیرآگین بدی از رای تارینش