در قصر تو بر حاجب دربان نفتد زنگ

آسیمه شود چرخ چو خنگ توکند خوی

دیوانه شود عقل چوکوس توکشد غنگ

درکاخ تو بر ابروی حاجب نبود چین

وین طرفه که گر حاجب کاخ تو شود پیر

از چهره او جود تو بیرون برد آژنگ

از جوهر رای توکس ار آینه سازد