وین طرفه که گر حاجب کاخ تو شود پیر

دیوانه شود عقل چوکوس توکشد غنگ

درکاخ تو بر ابروی حاجب نبود چین

در قصر تو بر حاجب دربان نفتد زنگ

از چهره او جود تو بیرون برد آژنگ

از جوهر رای توکس ار آینه سازد

آن آینه تا حشر مصفا بود از زنگ