از چهره او جود تو بیرون برد آژنگ

درکاخ تو بر ابروی حاجب نبود چین

در قصر تو بر حاجب دربان نفتد زنگ

وین طرفه که گر حاجب کاخ تو شود پیر

از جوهر رای توکس ار آینه سازد

آن آینه تا حشر مصفا بود از زنگ

با راستی عدل تو در عهد تو نقاش