تو سوده می نشوی گر شوی دوصد فرسنگ

چو مار گرزه یکی تازیانه اندر مشت

چو شیر شرزهکی باره زیر زین خدنگ

چه گفت ؟ گفت سفر سنگ را بفرساید

بحار را سم اسب تو سوده موج به موج

جبال را پی رخش تو کفته سنگ به سنگ

ز بسکه درکه وشخ سنگ راکند پرتاب