به خصم چون که خدنگ افکنی ز پشت هدنگ

شب سیاه به شبرنگ اگر سوار شوی

ز عکس روی تو گلگون شود همی شبرنگ

چو آفتاب شهاب افکنی بر اوج سپهر

ز موی شهپر جبریل خامه اش باید

مصوری که زند صورت ترا بیرنگ

ز نعل اسبان هامون وکوه آهن پوش