الا به کیش تیر تو خون ریختن حلال

ای بس که قامتم از مویه همچو موی بود

ای بس که گشت پیکرم از ناله همچو نال

خونم بریخت دست فراقت اگرچه نیست

جز من که بار هجر تو بردم به جان و دل

کاهی شنیده ای که کند کوهی احتمال

منت خدای را که رسیدم به کام دل