ورنه دستی که نتابیده بر او شمس و قمر

هفت دریا شود از یک نم او مالامال

بس شبیست به ارزاق مقرر کرمش

که نهانی رسد از یزدان ناکرده سوال

کی توان گفت گشاید ز پی جود و نوال

پای تا سر همه نورست چو خورشد ولی

با همه نورش هرگز نتوان دید جمال