دم تو سلسله گردن صبا و دبور

رونده رخش من ای از نژاد باد شمال

ز صلب صاعقه و پشت برق و بط ن خیال

سم تو مردمک دیده جنوب و شمال

دریده حمله تو باد عاد را ناموس

کشیده پیکر تو کوه قاف را تمثال