رونده در شکم سنگ همچو آب زلال

مجره را عوض تنگ بسته یی به شکم

ستاره را به دل میخ سوده زیر نعال

دونده از دره تنگ همچو باد صبا

کفست در دهنت یا یک آسمان پروین

سمست زیر پیت یا یک آشیان پر و بال

جهان نوردی وکه کوبی و زمین سپری