کنون به عهد توگر نقش شیر بنگارند

که گاهش از بن دندان برون کنی به خلال

شد آن زمان که ز ناایمنی شقایق سرخ

چو چشم شیر مهیب آمدی به چشم غزال

درو ز بیم نه دندان کشند و نه چنگال

هنوز نطفه ز اصلاب نامده به رحم

ز بیم بشنوی آوازگریه اطفال