ماریست سنانت که به افسون نشود رام

زین در دم افعی همه تریاق شود سم

نخلی شود این بسکه رطب ریزدش از دم

نحلی شود این بسکه عسل خیزدش از دم

الاکه برو راقی عفو تو دمد دم

از جنبش صد زلزله سستی نپذیرد

کوهی که چو حکم تو بود ثابت و محکم