از جنبش صد زلزله سستی نپذیرد

نحلی شود این بسکه عسل خیزدش از دم

ماریست سنانت که به افسون نشود رام

الاکه برو راقی عفو تو دمد دم

کوهی که چو حکم تو بود ثابت و محکم

گلبن شود از صرصر قهر تو ورق ریز

دوزخ شود از تربیت مهر تو خرم