کوهی که چو حکم تو بود ثابت و محکم

ماریست سنانت که به افسون نشود رام

الاکه برو راقی عفو تو دمد دم

از جنبش صد زلزله سستی نپذیرد

گلبن شود از صرصر قهر تو ورق ریز

دوزخ شود از تربیت مهر تو خرم

هرجا که سنان تو جهانیست مسخر