ده ماه شد که خوی گرفتی به نای و نوش

بار خران چه می بری ای اسب تیزگام

هرگز نبوده آب تو از منهل خسان

هرگز نبوده کاه تو از آخور لئام

وندر طویله خوردی و خفتی علی الدوام

هر شام داده کاه و جوت را به امتنان

هر روز شسته یال و دمت را به احترام