هر شام داده کاه و جوت را به امتنان

هرگز نبوده کاه تو از آخور لئام

ده ماه شد که خوی گرفتی به نای و نوش

وندر طویله خوردی و خفتی علی الدوام

هر روز شسته یال و دمت را به احترام

ای بس که آب دادم و تیمارکردمت

نه زبن زدم به پیشت و نه بر بستمت لجام