گفت ای راوی که شخص آفرینش سربسر

زو چو بدخواه شهنشه نی نشان ماند نه نام

الغرض شادان رسید آن ماه و جان از خرمی

چون قدح خواری که نو شدباده درعید صیام

گوش گردد چون صدف هرگه گهر ریزی ز کام

هیچ دانی کز برای شهریار ملک جم

پیکی از شاه عجم هم خلعت آرد هم پیام