گمان برند که یک نیمه رفته ماه صیام

به گوش گفتمش ای مه جمال خویش بپوش

ز بهر آنکه نبینند چهره تو عوام

رخ تو ماه دوهفته !ست وگر ببینندش

چو صبحگاه شود جملگی به عادت خویش

شوند جمع و شهادت دهند نزد امام

به خنده گفت تو بنی هلال را گفتم