چو صبحگاه شود جملگی به عادت خویش

ز بهر آنکه نبینند چهره تو عوام

رخ تو ماه دوهفته !ست وگر ببینندش

گمان برند که یک نیمه رفته ماه صیام

شوند جمع و شهادت دهند نزد امام

به خنده گفت تو بنی هلال را گفتم

هلال را چکنم با وجود ماه تمام