دور از آن چهری که رشک هشت بستان بهشت

هفت و هشتم برشد از نه گنبد آیینه فام

بر دو چشمم تیره شد از شش جهت ربع زمین

از فراق آن یگانه شاهد زیباخرام

هفت دوزخ را زدم آتش ز قلب مستهام

ده حواسم گشت تیره هفت عضوم شد زبون

بر دو یک افتاد جان از هجر آن ماه تمام