هفت دوزخ را زدم آتش ز قلب مستهام

بر دو چشمم تیره شد از شش جهت ربع زمین

از فراق آن یگانه شاهد زیباخرام

دور از آن چهری که رشک هشت بستان بهشت

ده حواسم گشت تیره هفت عضوم شد زبون

بر دو یک افتاد جان از هجر آن ماه تمام

چارده تکبیر برگفتم سه ره دادم طلاق