گر برد بویی به گلخن یک ره از خویت نسیم

کرته گردان قبا هرگه که در دستت حسام

گر به دریا بار بارد ابر دست همتت

فلس پشت ماهیان گردد سراسر سیم خام

تا قیامت بوی مشک آید ز گلخن بر مشام

صبح صادق تا بود چون روی دلبر با فروغ

شام غاسق تا بود چون موی جانان از ظلام