شام غاسق تا بود چون موی جانان از ظلام

گر برد بویی به گلخن یک ره از خویت نسیم

تا قیامت بوی مشک آید ز گلخن بر مشام

صبح صادق تا بود چون روی دلبر با فروغ

صبح یارت را مبادا شام تا شام نشور

شام خصمت را مبادا صبح تا صبح قیام