صبح صادق تا بود چون روی دلبر با فروغ

فلس پشت ماهیان گردد سراسر سیم خام

گر برد بویی به گلخن یک ره از خویت نسیم

تا قیامت بوی مشک آید ز گلخن بر مشام

شام غاسق تا بود چون موی جانان از ظلام

صبح یارت را مبادا شام تا شام نشور

شام خصمت را مبادا صبح تا صبح قیام