بر هیاتی که شمع فروزنده در لگن

چون دیدمش دویدم و در برکشیدمش

خوشدل چنان شدم که ز دبدار بت شمن

بنشستم و نشاندمش از مهر در کنار

لختی چو رفت چهره دژم کرد و جبهه ترش

چونان کسی که نوشد جام می کهن

گفتم که تنگدل به چه گشتی بسان جام