چونان کسی که نوشد جام می کهن

بنشستم و نشاندمش از مهر در کنار

بر هیاتی که شمع فروزنده در لگن

لختی چو رفت چهره دژم کرد و جبهه ترش

گفتم که تنگدل به چه گشتی بسان جام

گفتا از آنکه نبود صاحبدلی چودن

گفتم خم ش که صاحبدل در جهان بسیست