گفتم خم ش که صاحبدل در جهان بسیست

چونان کسی که نوشد جام می کهن

گفتم که تنگدل به چه گشتی بسان جام

گفتا از آنکه نبود صاحبدلی چودن

گ فتا مگو که صرف گمانست و محض ظن

گفتم که ای حدیث من و تو به روزگار

منسوخ کرده قصه شیرین و کوهکن