ماه می گفتم ترا گر ماه بودی مشکبوی

خیز و این گردنکش ناکام را گردن فکن

از شبستان شو به بستان ای ترا بستان غلام

تا سمن پیشت نماز آرد چو پیش بت شمن

سرو می خواندم تراگر سرو بودی سیمتن

ماه را کی ریشه سرو و سرو در سیمین قبا

سرو رایی میوه ماه و ماه در مشکین رسن