سرو می خواندم تراگر سرو بودی سیمتن

از شبستان شو به بستان ای ترا بستان غلام

تا سمن پیشت نماز آرد چو پیش بت شمن

ماه می گفتم ترا گر ماه بودی مشکبوی

ماه را کی ریشه سرو و سرو در سیمین قبا

سرو رایی میوه ماه و ماه در مشکین رسن

نخل آرد خار و خرما نحل آرد نیش و نوش