ماه را کی ریشه سرو و سرو در سیمین قبا

تا سمن پیشت نماز آرد چو پیش بت شمن

ماه می گفتم ترا گر ماه بودی مشکبوی

سرو می خواندم تراگر سرو بودی سیمتن

سرو رایی میوه ماه و ماه در مشکین رسن

نخل آرد خار و خرما نحل آرد نیش و نوش

از چه این هر چار دارد آن لب چون بهرمن