شدم از عشق او رسوا به هر وادی و هر برزن

بود روزم چو موی او ز هجرش تیره و درهم

بود اشکم چو عشق او ز مهرش سیل بنیان کن

گرفتار این دل شیدا به بند دلبر رعنا

دلم زان سینه سیمین بود چون آذر برزین

رخم از اشک گلناری به لعل ناب شنعت زن

که دیده چشمه شیرین میان خرمن آتش