دلم زان سینه سیمین بود چون آذر برزین

بود اشکم چو عشق او ز مهرش سیل بنیان کن

گرفتار این دل شیدا به بند دلبر رعنا

شدم از عشق او رسوا به هر وادی و هر برزن

رخم از اشک گلناری به لعل ناب شنعت زن

که دیده چشمه شیرین میان خرمن آتش

که دیده لعل رمانی ز مروارید آبستن