به کوتوال حصار آنچنان جهان شد تنگ

ز بسکه شد در و دیوار باره پر روزن

نمودی از پس آن باره گرد موکب شاه

چو جرم چرخ مشبک ز پشت پرویزن

که حصن نای به مسعود و چاه بر بیژن

جریح گشته سباه و سلیح گشته تباه

روان ز جسم روان گشته و توان ز تون