جریح گشته سباه و سلیح گشته تباه

چو جرم چرخ مشبک ز پشت پرویزن

به کوتوال حصار آنچنان جهان شد تنگ

که حصن نای به مسعود و چاه بر بیژن

روان ز جسم روان گشته و توان ز تون

چه گفت گفت چه جوشیم در هلاکت جان

چه گفت گفت چه کوشیم در فلاکت تن