گیاه نیست روان کش برند و روید باز

روان ز جسم روان گشته و توان ز تون

چه گفت گفت چه جوشیم در هلاکت جان

چه گفت گفت چه کوشیم در فلاکت تن

نه شاخ گل که به هر ساله بر دمد ز چمن

کنون علاج همینست و بس که برگیریم

به دست مصحف و تیغ افکنیم بر گردن