هنوز لشکر آن مرز را بشورد دل

هم آن ز قهر بدین گفت کای سوار بزن

ز بس گروهه زنبوره های تندر غو

ز بس گلوله خمپارهای تنین ون

هنوز مردم آن بوم را بتوفد تن

گمان من که ز فرسوده استخوان گوان

دمد ز خاک هری تا به روز حشر سمن