هنوز مردم آن بوم را بتوفد تن

ز بس گروهه زنبوره های تندر غو

ز بس گلوله خمپارهای تنین ون

هنوز لشکر آن مرز را بشورد دل

گمان من که ز فرسوده استخوان گوان

دمد ز خاک هری تا به روز حشر سمن

ازان سپس که ز میدان فرونشست غبار