بر آن سرست که بر جای زر فشاند سر

بسا رمیده رواناکه آرمید به تن

امیرزاده فریدون که شکر شاه جهان

به عهد مهد سرودی نشسته لب ز لبن

برین نوید و به وجد آیدش ز شوق بدن

ز شوق درگه شاهش همی بجنبد مهر

چو جان مرد مسافر ز آرزوی وطن