برین نوید و به وجد آیدش ز شوق بدن

امیرزاده فریدون که شکر شاه جهان

به عهد مهد سرودی نشسته لب ز لبن

بر آن سرست که بر جای زر فشاند سر

ز شوق درگه شاهش همی بجنبد مهر

چو جان مرد مسافر ز آرزوی وطن

شها مها ملکا ملک پرورا ملکا