چو جان مرد مسافر ز آرزوی وطن

بر آن سرست که بر جای زر فشاند سر

برین نوید و به وجد آیدش ز شوق بدن

ز شوق درگه شاهش همی بجنبد مهر

شها مها ملکا ملک پرورا ملکا

تویی که جنگ تو از یاد برده جنگ پشن

ستایش تو به ذات تو و محامد تست