هردم رسد ا ز راه و شفیع آرد قرآن

پیرست و بود حرمت او بر همه واجب

کز غایت پیریش فروریخته دندان

وان خادمک خام پی اخذ مواجب

وین طرفه که گو بازد و چوگان زند اما

هست از زنخ و زلف بتان گویش و چوگان

چندان که دهم پندش و تهدید فرستم