وین طرفه که گو بازد و چوگان زند اما

کز غایت پیریش فروریخته دندان

وان خادمک خام پی اخذ مواجب

هردم رسد ا ز راه و شفیع آرد قرآن

هست از زنخ و زلف بتان گویش و چوگان

چندان که دهم پندش و تهدید فرستم

گویی که به سرد آهن می کوبم سندان