طعنه زند از تری به قطره باران

سردی دی را نظاره کن که به مجمر

همچو یخ افسرده گشته آتش سوزان

شعله آتش جدا نگشته ز آتش

خون به عروق آن چنان فسرده که گویی

شاخ بقم رسته است از رگ شریان

توشه صد ساله یافت خاک مطبق